Świątynie na Bali

Bali zwana jest wyspą tysiąca świątyń, ale tak naprawdę jest ich znacznie więcej, bo podobno aż 50 tys. Na tę liczbę składają się zarówno te największe i najważniejsze budowle jak i mniejsze usytuowane w każdej wsi czy te wznoszone w obrębie każdego domostwa. 

Aby w pełni zrozumieć podstawy wiary Balijczyków oraz móc podziwiać architekturę budynków sakralnych, trzeba wybrać się choć do kilku głównych świątyń, które rozmieszczone są na całej wyspie. Poniżej przygotowałam listę sześciu, które sama zwiedziłam wraz z krótkim opisem i lokalizacją. 

Pura Tirtha Empul

To najpopularniejsza świątynia w okolicach Ubud. W Pura Tirtha Empul bije czczone przez Balijczyków święte źródło. Legenda głosi, że źródło zostało stworzone przez hinduskiego boga Indrę. Ze zrobionej przez niego w ziemi dziury wypłynął eliksir nieśmiertelności i przywrócił do życia otrutych przez złego króla żołnierzy. Przy źródle powstała świątynia, do której przybywają Balijczycy, aby obmyć się w jej wodach, gdyż wierzą, że mają one moc uzdrawiania. Tego rytuału mogą dokonać również turyści. Mnie osobiście zdziwiła ilość osób, która wchodziła do wody tylko po to aby zrobić sobie zdjęcie. Czy naprawdę uważamy, że nas ta woda oczyści?

Cały proces oczyszczenia zaczyna się w basenie po lewej stronie stojąc do pasa w lodowatej wodzie. Po zmoczeniu głowy w pierwszej mini fontannie, przechodzi się do kolejnej. Ciekawostką jest to, że dwie fontanny są przeznaczone tylko i wyłącznie do czyszczenia zmarłych, a więc są zabronione do użytkowania przez żyjących. Niektórzy turyści o tym nie wiedzieli i z rozpędu moczyli głowy również w tych, co wywoływało lekkie zniesmaczenie lokalnych mieszkańców. My nie wchodziiśmy do basenów – nie czuliśmy takiej potrzeby. Bilet wstępu do świątyni kosztuje 50 000 IDR (ok. 13 zł) i cena zawiera wypożyczenie sarongu. Jeśli chcecie skorzystać z oczyszczającej kąpieli to należy dopłacić kolejne 10 000 IDR (ok. 2 zł) za specjalny sarong do wody.

Pura Gunung Kawi

Niedaleko Pura Tirtha Empul znajduje się kolejna świątynia – Pura Gunung Kawi. Warto połączyć zwiedzanie obu kompleksów, aby móc porównać dwa całkiem różne, bo pełniące odmienne funkcje obiekty. Całość rozciąga się w malowniczej dolinie rzeki Pekerisan w otoczeniu tropikalnej roślinności i tarasów ryżowych. Sama świątynia wydrążona jest w skale góry Gunung Kawi, u której podnóża stoi. Stanowi mauzoleum rodziny królewskiej, a reliefy wykute w skałach to ogromne grobowce. Na terenie świątyni można podziwiać również cele mnichów, w których spędzali większość czasu, medytując. Pura Gunung Kawi podobała mi się najbardziej ze wszystkich świątyń jakie zwiedzaliśmy. Bilet wstępu kosztuje 50 000 IDR (ok. 13 zł). W cenie uwzględniony jest sarong.

Pura Lempuyang

Pura Lempuyang jest jedną z najważniejszych świątyń dla Balijczyków. W okolicy nie kursuje żaden transport publiczny, dlatego najłatwiej dotrzeć do niej wynajętym samochodem z kierowcą. Prawdopodobnie to najwyżej położona świątynia na Bali, a co za tym idzie, rozpościera się z niej najpiękniejszy widok. Widok na Wulkan Agung. Do kompleksu wchodzi się bez biletu, ale od zwiedzających oczekuje się złożenia datku. My płaciliśmy 15 000 IDR (ok. 4 zł). Obowiązuje sarong.

Pewnie każdy z was kojarzy to słynne zdjęcie w bramie na tle wulkanu Agung? Klimatu dodaje tafla wody, w której odbija się cały obrazek tworząc jeden z najpopularniejszych kadrów na całym instagramie. Rzeczywistość jest jednak zupełnie inna. Owszem brama jest, tylko wody brak. Na niewielkim stołku, pod parasolem, aby uchronić się przez nadmiarem słońca, siedzi Balijczyk, który przykłada lusterko do aparatu, tak by stworzyć efekt odbicia lustrzanego. Ze względu na bardzo duże zainteresowanie, przy wejściu pobiera się numerek i czeka w kolejce. Kiedy usłyszysz z megafonu swój numer, należy podejść do stołka, wręczyć telefon, a dalej dzieje się magia. My czekaliśmy dobrą godzinę, natomiast słyszałam, że w sezonie ludzie potrafią stać w kolejce nawet cztery!

Kiedy już ustawisz się w bramie, Pan robi Ci trzy ujęcia. Po każdym krzyczy “okej, next pose” i możesz zmienić pozycję. To by bylo na tyle. Uważam, że świątynia dawno straciła swój sakralny charakter, bo każdy kto tam przyjeżdza skupia się tylko i wyłącznie na zdjęciu w Bramie Niebios.

Pura Tirtha Gangga

To ogród królewski na wodzie Tirtha Gangga zbudowany w XX w. W jego basenach rozmieszczone są betonowe postumenty, pełniące rolę płytek chodnikowych, po których można się przemieszczać. Dodatkowo na wodzie stoją majestatyczne rzeźby różnych bóstw i demonów, przypominających o balijskich wierzeniach. Cały kompleks jest doskonale utrzymany. Obok znajduje się kilka knajp z muzyką na żywo. Warto połączyć to ze świątynią Pura Lempuyang. Bilet wstępu kosztuje 50 000 IDR (ok. 13 zł). Sarong nie jest wymagany.

Pura Ulun Danu Beratan

Niezwykły urok miejsca sprawia, że świątynia Pura Ulun Danu Beratan należy do najczęściej fotografowanych na Bali. Wizerunek świątyni stał się niejako ikoną wyspy i znalazł się nie tylko na pocztówkach, ale również na banknoci 50 tys. rupii indonezyjskich. Budowla powstała w XVII w. na brzegu jeziora Beratan w wygasłym kraterze wulkanu. Otoczona jest pięknym ogrodem poświęconym bogini Dewi Danu. Jezioro Beratan jest także punktem początkowym całego systemu malioracyjnego Bali, które stanowią wszystkie znajdujące się na wyspie kanały nawadniające pola ryżowe. Balijczycy modlą się gorliwie do swojej bogini, aby dbała o to, żeby w jeziorze nigdy nie zabrakło wody. 

Świątynia położona jest na wysokości 1200 m n.p.m. co sprawia, że zwykle otacza ją mgła. Wzmacnia to tylko wrażenie tajemniczości i niezwykłości tego miejsca. Również deszcze występują tu zdecydowanie częściej niż w innych częściach wyspy. Bilet wstępu kosztuje 75 000 IDR (ok. 20 zł)

Tanah Lot

W miejscowym języku Tanah Lot znaczy “ziemia pośrodku morza” i tak też wygląda, ponieważ umieszczona jest na skale, która podczas przypływu całkowcie oddziela się od lądu. Tanah Lot jest jedną z kilku świątyń brzegowych. Balijczycy wierzą, że w morzach i oceanach żyją najgroźniejsze potwory i demony – w obawie przed nimi obwarowali wyspę z kilku stron. Turyści nie mają wstępu do wnętrza sanktuarium. Wchodzić mogą tam jedynie wierni podczas ceremonii. Polecam przespacerować się brzegiem morza lub po wiodących klifami ścieżkach. Jak przy większości innych świątyń tutaj również znajduje się parking i plac z wieloma straganami i pamiątkami. Bilet wstępu kosztuje 60 000 IDR (ok. 16 zł) i zawiera sarong.

Wstęp do świątyń nie dla każdego

Zgodnie z wierzeniami Balijczyków wstępu do świątyń nie mają osoby, które z róznych względów uważane są za nieczyste. Należą do nich:

  1. Osoby nienoszące saronga – długiej chusty wiązanej w pasie. Symbolicznie zasłania dolna część ciała, która uznawana jest za nieczystą gdyż znajduje się blisko ziemi. 
  2. Kobiety karmiące lub podczas menstruacji.
  3. Osoby z otwartymi, świeżymi ranami.
  4. Dzieci, którym nie wypadły jeszcze mleczne zęby.
  5. Osoby, które przeżyły niedawno śmierć kogoś bliskiego.

Tagged , , , , , , , ,

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *